حاج شیخ احمد کافی بلبل آل محمد در یکی از سخنرانی ها در مورد پدرش این طور نقل می کند:

" پدر من یک وقتی کاسب بود الان کاسب هم نیست داخل خانه نشسته. عالم هم نبود.پدر بزرگ من یکی از علما بود.... با اینکه پسر بزرگش هستم...زن دارم...چهار پنج تا بچه دارم...اما ای جوان های عزیز ای کاسب ها ای تاجر ها ای محصل ها ای کارگر ها به همه شما می گویم.به جان وای عصر(عج) قسم. با این ریش و با این عمامه و با این قبا و با این عبا و یک مختصر عنوانی که در اجتماع دارم ....اگر میروم مشهد یا پدرم می آید به تهران در جلوی برادر هایم و زن و بچه هایم خم می شوم و دست این بابای پیرم را مکرر بوسه می زنم چون خیر از این کار دیده ام"

منبع" کافی شهید نیمه شعبان نوشته ای از علی رضا کریمی میمونه یزدی"