ولادت شیر زن مدینه ، مدافع ولایت ، مضروب شده در راه احقاق حق ، بر تمامی شما عزیزان مبارک باشه ، حیفه امشب که همه شاد هستند مخصوصا اهل بیت ، ما شادی نکنیم ، و از همه بدتر این که در مجالس مدیحه سرایی و ذکر اهل بیت شرکت کنیم و از آن حضرات چیزی طلب نکنیم ، مانند نماز خواندن در برابر خدا می مونه که حدیث داریم اگر کسی نماز بگزارد و بعد از نماز چیزی از خدا در خواست کند و خدا به او ندهد ، خدا در حق او جفا کرده ، و اگر نماز بگزارد و چیزی در خواست نکند او بر خدا جفا کرده است. به نظر من بهترین دعا در عافیت دنیا و آخرت خلاصه شده ، ربنا آتنا فی الدنیا حسنه و فی الآخره حسنه ، هیچ چیز بهتر از این دعا در این شب بزرگ نیست ، بعد از ظهر که منزل پدر بزرگ پدرم روضه بودم ، حاج آقا داستانی را تعریف کرد به این مضمون : آقایی اهل گناه بود ، ربا خواری می کرد ، فحش می داد ، غیبت می کرد ، یک شب یکی از دوستاش اون رو در خواب می بینه و یک دفعه متوجه میشه این آقایی که اینقدر توی دنیا گناه کرده بوده جاش خیلی راحته ، رو می کنه بهش و میگه تو که توی این دنیا این قدر گناه میکردی چرا عاقبت به خیر شدی؟

شروع میکنه تعریف کردن که وقتی من مردم ، خیلی اذیتم می کردن ، روی تخت غسال خانه وقتی آب به روی بدنم می ریختند انگار ذوب های آهن روی بدنم خالی می کردند ، تا اینکه منو کفن کردن و بردن دور حرم امام رضا برگردانند ( قدیم مرسوم بود که جنازه را دور حرم بچرخانند ولی حالا این امکان وجود نداره)خلاصه وقتی منو نزدیک حرم آوردند دیگه از عذاب و آتش خبری نبود ، به احترام حرم امام رضا دیگه عذابم نکردند ، وقتی وارد حرم شدیم ، امام رضا را دیدم و ایشان به من توجه ای نکردند ، تا اینکه دلم شکست و ایشان را به حضرت زهرا سلام الله علیه قسم دادم ، این شد که به برکت دعای حضرت و توسل به آن وجود ذی جود من عاقبت به خیر شدم.