شهر من یزد

تا حالا چند بار واقعا خیلی جدی درباره مرگ فکر کرده اید ، واقعه ای که دیر یا زود گریبان همه رو میگیره ، یکی از اتفاقات زندگی انسان که در آن جای هیچ شک و تردید نیست همین مسئله مرگ هست که به سادگی از آن غافل هستیم ، اگر غافل نیستیم این همه پرونده در دادگاهها و کلانتری ها پس واسه چیه؟ اگه قبول داشتیم یه روزی ما باید این دنیا را ترک کنیم اینقدر به مردم ظلم نمی کردیم ، آیا من و شما برای شبی که تنها زیر خاک هستیم فکری کرده ایم؟ اگه جوانهای ما به فکر مرگ بودند باز هم نسبت به هرزه های خیابانی ابراز علاقه می کردند ؟ اگر پدر و مادر ها به فکر مرگ بودند این همه غیبت می کردند ؟ اگر بازاری های ما به فکر مرگ بودند باز هم غش در معامله می کردند ؟ وقتی به کارهای خودم فکر می کنم ، میگم وای به روزگارم ، شما چطور؟

یا واسع المغفوره اغفرلی